Prima aprilis, czyli pracownik urzędu skarbowego pracownikiem izby skarbowej

Zostało jeszcze kilka dni do wejścia w życie reformy organizacyjnej organów podatkowych. W dniu 1 kwietnia 2015 roku wchodzi w życie zmiana ustawy o urzędach i izbach skarbowych (ustawa z dnia 15 stycznia 2015 roku o zmianie ustawy o Służbie Celnej, ustawy o urzędach i izbach skarbowych oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. poz. 211). Fiskus zupełnie serio uczynił z pracowników urzędów skarbowych pracowników izby skarbowych. 

Innymi słowy, pracownicy organów podatkowych I instancji będą pracownikami organu odwoławczego. Zapowiada się sieć dziwacznych powiązań organizacyjno-personalnych, jak również finansowych w ramach administracji skarbowej. Przypomnijmy, że na naczelników urzędów skarbowych nakłada się między innymi następujące zadania (art. 5 ust. 6 i 6a ustawy o urzędach i izbach skarbowych): ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych organów; rejestrowanie podatników oraz przyjmowanie deklaracji podatkowych; wykonywanie kontroli podatkowej; podział i przekazywanie, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, dochodów budżetowych między budżetem państwa i budżetami gmin; wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych; współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych; dysponowanie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach bankowych urzędu obsługującego naczelnika urzędu skarbowego; wspieranie podatników w prawidłowym wypełnianiu przez nich obowiązków podatkowych; wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach, jak również: prowadzenie dochodzeń w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe; wykonywanie funkcji oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe; wykonywanie kar majątkowych, w zakresie określonym w przepisach kodeksu karnego wykonawczego oraz kodeksu karnego skarbowego.

Lista zadań nie tyle imponująca, co zawierająca działania władcze, od których zainteresowany powinien móc się odwołać. Rzecz w tym, iż nowy art. 5 ust. 7b ww. ustawy praktycznie scala “od strony pracowniczej” urzędy skarbowej z izbą skarbową: W sprawach organizacyjno-finansowych, w tym z zakresu prawa pracy, izba skarbowa wraz z podległymi urzędami skarbowymi stanowi jednostkę organizacyjną, której kierownikiem jest dyrektor izby skarbowej. Pozostawiono jednak, co oczywiste, art. 5 ust. 8: Izba skarbowa jest organem wyższego stopnia w stosunku do urzędu skarbowego. Prościej rzecz ujmując, pracownicy urzędów skarbowych będą pracownikami izby skarbowej.

Postawić można oczywiste pytanie o instancyjność postępowania podatkowego. Sprawy prowadzone będą przecież zarówno w pierwszej instancji, jak również w instancji odwoławczej przez pracowników instancji odwoławczej (czytaj: izby skarbowej). Dla ustawodawcy nie ma problemu. Wprowadził nowy art. 7a, z którego ma wynikać, że w sprawach z zakresu zadań naczelnika urzędu skarbowego pracownicy podlegają tylko naczelnikowi, a dyrektor izby skarbowej nie może wydawać w tych sprawach poleceń. Zastanawiające jest, czy ktoś wierzy w racjonalność takich rozwiązań. To nie jest śmieszne, aczkolwiek może data nowelizacji ma wyrównać deficyt śmiechu.